تفاوت اصلی بین ضبط‌کننده ویدئوی شبکه (NVR) و ضبط‌کننده ویدئوی دیجیتال (DVR) به نحوه پردازش داده‌های ویدئویی برمی‌گردد. در سیستم‌های DVR، تصاویر به‌صورت آنالوگ از دوربین دریافت شده و داخل دستگاه ضبط‌کننده به فرمت دیجیتال تبدیل می‌شوند. اما در سیستم‌های NVR، تصاویر از ابتدا دیجیتال هستند و پردازش آن‌ها مستقیماً در خود دوربین‌های تحت شبکه (IP) انجام می‌شود.

در DVR، تمام پردازش داده‌ها در ضبط‌کننده صورت می‌گیرد؛ در حالی که در NVR، دوربین‌ها قبل از ارسال تصویر به دستگاه ضبط، عملیات رمزگذاری و پردازش را انجام می‌دهند. از نظر نوع اتصال نیز، DVR از کابل کواکسیال برای ارتباط با دوربین‌های آنالوگ استفاده می‌کند، اما NVR از کابل اترنت یا اتصال وای‌فای برای ارتباط با دوربین‌های IP بهره می‌برد.

بیشتر بخوانید: طریقه نصب دوربین مداربسته روی دیوار

اجزای سیستم DVR

دوربین‌های آنالوگ

سیستم‌های DVR معمولاً با دوربین‌های آنالوگ (CCTV) کار می‌کنند. یکی از دلایل اصلی قیمت پایین‌تر این سیستم‌ها نسبت به NVR، ارزان‌تر بودن دوربین‌های آنالوگ است. این دوربین‌ها سیگنال آنالوگ را به دستگاه DVR ارسال می‌کنند تا در آنجا پردازش شود.
در مقایسه با سیستم‌های NVR، قابلیت‌ها و امکانات دوربین‌های DVR محدودتر است.

کابل کواکسیال

دوربین‌های آنالوگ از طریق کابل کواکسیال به DVR متصل می‌شوند. این کابل‌ها می‌توانند تا حدود 500 متر تصویر را منتقل کنند، اما محدودیت‌هایی دارند:

1. کابل کواکسیال برق دوربین را تأمین نمی‌کند و نیاز به کابل جداگانه برای برق وجود دارد.

2. ضخامت و انعطاف‌پذیری کمتر آن‌ها، نصب را دشوارتر می‌کند.

3. انتقال صدا به‌صورت پیش‌فرض پشتیبانی نمی‌شود.

رمزگذار AD

در DVR، برای تبدیل سیگنال آنالوگ به دیجیتال از رمزگذار AD استفاده می‌شود. به همین دلیل، هر دوربین باید هم به ضبط‌کننده و هم به منبع تغذیه جداگانه متصل شود.

محدودیت‌های صوتی

برای ضبط صدا در سیستم‌های DVR، به کابل و ورودی صوتی مجزا نیاز است و تعداد پورت‌های صوتی محدود است؛ بنابراین همه دوربین‌ها امکان ضبط صدا ندارند.

اجزای سیستم NVR

دوربین‌های تحت شبکه (IP)

سیستم‌های NVR از دوربین‌های IP استفاده می‌کنند که قادرند تصاویر را قبل از ارسال پردازش کنند. این دوربین‌ها معمولاً کیفیت تصویر بالاتری دارند و می‌توانند صدا را نیز ضبط کنند.
همچنین قابلیت‌هایی مانند تشخیص چهره، تشخیص پلاک خودرو و تحلیل هوشمند تصویر در این دوربین‌ها فراهم است.

کابل اترنت

دوربین‌های IP معمولاً با کابل اترنت به NVR متصل می‌شوند و حداکثر طول کابل آن‌ها 100 متر است. با این حال مزایای مهمی دارند:

1. پشتیبانی از PoE در برخی مدل‌ها که امکان انتقال همزمان برق، تصویر و صدا را با یک کابل فراهم می‌کند.

2. نصب آسان‌تر، انعطاف‌پذیری بیشتر و هزینه کمتر نسبت به کابل کواکسیال.

ضبط‌کننده NVR

دستگاه NVR فقط وظیفه ذخیره و نمایش تصاویر را دارد و پردازش ویدئو در خود دوربین انجام می‌شود. این موضوع باعث افزایش کیفیت و کاهش فشار پردازشی روی ضبط‌کننده می‌شود.

پشتیبانی کامل از صدا

کابل‌های اترنت به‌صورت پیش‌فرض از انتقال صدا پشتیبانی می‌کنند؛ بنابراین هر دوربین دارای میکروفون می‌تواند صدا را مستقیماً ضبط کند.

ظرفیت ذخیره‌سازی بالاتر

سیستم‌های NVR می‌توانند تصاویر را روی سرورهای ابری ذخیره کنند و به ذخیره‌سازی داخلی محدود نیستند؛ در نتیجه، ظرفیت ذخیره‌سازی بالاتری نسبت به DVR دارند.

NVR یا DVR؛ کدام گزینه بهتر است؟

انتخاب بین NVR و DVR به نیاز، بودجه و شرایط نصب بستگی دارد. هر دو سیستم قابل‌اعتماد هستند و وظیفه ضبط تصاویر را به‌خوبی انجام می‌دهند. امروزه اختلاف کیفیت تصویر بین DVR و NVR کمتر شده، اما همچنان سیستم‌های NVR معمولاً کیفیت بالاتر، نصب ساده‌تر، انعطاف‌پذیری بیشتر و پشتیبانی بهتر از صدا را ارائه می‌دهند. در مقابل، سیستم‌های DVR قیمت مناسب‌تری دارند و اگر ساختمان شما از قبل دارای کابل‌کشی کواکسیال باشد، انتخاب مقرون‌به‌صرفه‌ای محسوب می‌شوند.